Honderden Bengaalse confectiewerksters sterven of raken zwaar gewond als het atelier instort waar ze tegen een hongerloon uw en mijn T-shirt, jurk of pantalon vervaardigen. Wat kunnen wij, de consumenten, daar aan doen? Meer dan we denken: acties op sociale media en digitale campagnes helpen wel degelijk. Lees hier het super sterke opiniestuk van Catherine Vuylstecke van De Morgen: http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/1622114/2013/04/26/Wat-u-als-consument-kunt-doen-aan-de-uitbuiting-in-de-kledingsector.dhtml

Het is intriest dat er maar geen lessen getrokken worden uit de lange lijst tragedies in Bangladesh, zegt Jef Van Hecken. Maar mogelijk nog erger is dat het Westen in dezen bloed aan zijn handen heeft. Chaos alom. Veiligheidsdiensten kunnen de massa niet op afstand houden. Vrijwilligers slaan zich onder luid geschreeuw een doortocht naar de zoveelste ziekenwagen. Met meer dan duizend zijn ze, de redders van het eerste uur. In een hitte van meer dan dertig graden, tussen puin en stof, geholpen met een zaklamp, een stuk touw en met de blote hand gaan ze de grote betonblokken te lijf: op zoek naar overlevenden. In het gebouw worden ledematen geamputeerd om levens te redden. Onwezenlijk, bovenmenselijk.

In het ingestorte gebouw in Bangladesh, waarbij minstens 120 doden vielen, was een dag eerder al gekraak te horen en werden scheuren opgemerkt. "De werknemers in het gebouw kregen uit veiligheid dan een dag vrij, maar ze zijn vandaag opnieuw het gebouw ingedreven", vertelt Jef Van Hecken, medewerker van Wereldsolidariteit ter plaatse. Hij licht toe dat in het land herhaaldelijk de bouw- en veiligheidsvoorschriften overtreden worden uit winstbejag.

Op 16 april publiceerde de Europese Commissie een voorstel met de bedoeling rapporten te verkrijgen van de grote Europese bedrijven over hun eventuele schadelijke sociale en milieueffecten. Volgens de Belgische Coalitie Waardig Werk, in naam van de European Coalition for Corporate Justice (ECCJ), is dit voorstel ontoereikend om een ethisch gedrag bij de bedrijven te verzekeren.De ECCJ vertegenwoordigt 250 organisaties in 15 Europese landen en vraagt al jarenlang om een specifieke regelgeving voor meer transparantie van bedrijven. De ECCJ beschouwt dit initiatief als een eerste positieve benadering – die akte neemt van het principe van meer transparantie van de effecten van de bedrijfsactiviteiten.

Het was een opvallende titel op de voorpagina van De Standaard van 9 april. "Belastingparadijzen zijn nodig voor ontwikkelingshulp". Een stelling die op zijn minst ongelukkig mag genoemd worden. Het tegendeel is immers waar. Zonder belastingparadijzen zouden veel ontwikkelingslanden het een pak beter doen. Lees hier het volledige standpunt van 11.11.11:
http://www.11.be/component/one/artikel/detail/waarom_belastingparadijzen_nefast_zijn_ontwikkelingslanden,113640

De wereld is totaal veranderd: de crisis treft mensen overal, de kloof tusssen arm en rijk groeit. 20 % van de wereldbevolking verdient minder dan 1 euro per dag. 80 % moet het doen zonder menswaardig werk en sociale bescherming. Het rijke Europa wordt al lang niet meer gespaard. In België sluiten bedrijven aan de lopende band, meer dan 15 % van de Belgen zijn arm. Vraag is of je nog kan spreken over de kloof tussen Noord en Zuid, beter is te spreken over de kloof tussen de haves en have-nots. In deze context willen Wereldsolidariteit en ACV hun visie op de wereld, op ontwikkeling en ontwikkelingssamenwerking opnieuw scherp stellen. Met haar partnerorganisaties in Afrika, Latijns-Amerika en Azië, maar ook met haar netwerk in België.

NHP2013-platform2020def NL.PDF

De Europese Unie legde in 2010 een nieuwe middellangetermijnstrategie vast: Europa 2020. Elke Lidstaat moet jaarlijks een nationaal hervormingsprogramma inzenden, gericht op de realisatie van die doelstellingen.  Dit moest voor de eerste keer gebeuren in het voorjaar van 2011.  Bij die gelegenheid heeft het Belgisch platform Europa 2020, bestaande uit vakbonden, milieubeweging, Noord-Zuid-beweging en netwerken armoedebestrijding, gezamenlijk een aantal signalen uitgestuurd naar de Belgische beleidsverantwoordelijken op de diverse niveaus.  Dit via een gemeenschappelijke platformtekst onder de titel: “Europa moet ook sociaal en ecologisch”.