Volgens de eerste van de acht Millenniumdoelstellingen die de VN in 2000 vastlegde, moet de extreme armoede van 1990 tot 2015 gehalveerd worden. In 1991 leefde 23 procent van de Peruanen in extreme armoede, in 2008 was dat nog maar 12,6 procent. Het land zit dus heel dicht bij een halvering van de armoede.

Jorge Chediek, VN-coördinator in Peru, wijst erop dat hij de laatste vier jaar ”een enorm versnelde verlaging” van de armoede heeft gezien in Peru. Peru “is de strijd tegen de armoede aan het winnen”, zegt ook president Alan García.

Geen reden tot euforie

Maar Héctor Béjar, de Peruaanse coördinator van de Wereldwijde Oproep tot Actie tegen de Armoede (GCAP) vindt dat er geen reden tot euforie is zolang een derde van de bevolking honger lijdt en de plattelandsgebieden het meest achtergesteld blijven.

Volgens Béjar zal Peru “alleen statistisch de Millenniumdoelstellingen halen in 2015 omdat de Millenniumdoelstellingen die de landen hebben opgesteld, van bij het begin conservatief waren en niet de kwaliteit van de vorderingen meten.”

De GCAP stelt in een eigen studie dat vandaag meer Peruanen honger lijden dan twee jaar geleden en dat op het platteland de klok zelfs met vier jaar is teruggedraaid. Door de internationale inflatie van de prijzen van basisproducten kunnen arme gezinnen minder voedsel kopen, stelt economist Raúl Mauro in het rapport. “Het voedselbeleid heeft zich uitsluitend op Lima gericht, ten nadele van de voeding van de armste families in de rest van Peru”, besluit het rapport.

De GCAP is het ook niet eens met de criteria waarmee de VN de armoede meet en de kwaliteit van die metingen. Volgens de ngo waren de metingen in 2000 onnauwkeurig in vier Peruaanse departementen, in 2007 was dat al het geval in acht departementen.

Voor Béjar zijn de Millenniumdoelstellingen “een minimaal meetsysteem dat alleen dient om internationaal te vergelijken hoe de landen vorderingen boeken”.